RoN in Australië deel 7: Beestjes, Uitzicht & Weer Terug Naar Huis

Op woensdag ben ik naar de Healesville Sanctuary geweest, een dierentuin net buiten Melbourne die me door mijn "gastgezin" van harte werd aangeraden. Daar moest ik wel vroeg voor opstaan, want "net buiten Melbourne" klinkt misschien niet ver, het is het wel! Melbourne heeft zo'n 4 miljoen inwoners en op de flatgebouwen in het centrum na bestaat de hele stad uit laagbouw, dus met vanuit het centrum naar de stadsgrens reizen ben je wel even bezig. Ik was er zo'n twee uur zoet mee om met het (overigens prima) openbaar vervoer van Melbourne bij de Healesville Sanctuary te komen.

Gelukkig was het wel heel erg de moeite waard. Ik heb wederom een actieve wombat gezien (of wat daarvoor door moet gaan bij die beesten), en een koala die besloot in een boom te klimmen, van tak naar tak te springen en al hangend aan zijn voorpoten aan zijn kont te gaan krabben. Ik heb genoten van een roofvogelshow, en naar twee enorme hagedissen staan kijken die (naar ik vermoed) bezig waren kleine hagedisjes te maken. Ik heb een stel bijzondere Australische nachtdieren gezien, en met mijn eigen oren kunnen horen dat een liervogel écht ieder geluid na kan doen (dit exemplaar was blijkbaar ooit in aanraking gekomen met een speelgoed-laserpistool). En ik heb eindelijk een echidna en een vogelbekdier in het echt gezien!

Op woensdagavond heb ik voor de tweede keer meegedaan aan een pub quiz in Melbourne, die "mijn" team zomaar heeft gewonnen! (Ik zou graag zeggen dat dat allemaal aan mij te danken was, maar ik ben bang dat ze daar zonder mij ook wel in waren geslaagd.)

Na twee behoorlijk drukke dagen besloot ik het mijn laatste volledige dag in Australië wat rustiger aan te doen. Ik ben eerst naar de wijk St. Kilda geweest (een beetje het Scheveningen van Melbourne) en heb daar lekker een beetje over de boulevard langs het strand gewandeld. St. Kilda staat ook bekend om het Luna Park, een historische pretpark dat daar al bijna een eeuw staat. Helaas bleek dit park op donderdag gesloten, dus ik heb niet de kans gehad om een ritje te maken in de achtbaan uit 1912.

In plaats daarvan ben ik toen maar naar het Eureka Skydeck gegaan. Vanaf het observatiedek op de 88e verdieping van de Eureka toren - het hoogste gebouw van de stad - heb je een prachtig uitzicht over Melbourne en kun je pas echt goed zien hoe groot die stad eigenlijk is. Een bijzondere extra attractie van het Eureka Skydeck is "The Edge", een glazen kubus die in zijn geheel naar buiten wordt geschoven zodat je niet alleen kan zien wat er naast, maar ook wat er onder je gebeurt! Helaas zat het me deze dag niet mee, want "The Edge" was om onduidelijke redenen buiten gebruik. (Ik had mijn geluk waarschijnlijk al opgebruikt met al die actieve wombats & koala's.)

's Avonds ben ik samen met mijn gastheer & -vrouw voor de laatste keer een glaasje wijn gaan drinken in een kroeg. De volgende ochtend heb ik mijn koffer ingepakt, ben ik samen met de gastvrouw nog even thee met een cakeje gaan eten bij een beroemde lokale cake-bar, en toen was het toch echt tijd om richting het vliegveld te gaan. Na een lange vlucht ben ik zaterdagochtend weer terug in Nederland aangekomen (ik zie wel wat in zo'n systeem dat je wel eens in science fiction films ziet, waarbij ze je aan het begin van je reis invriezen en bij aankomst weer ontdooien) en zat deze vakantie er dus definitief op. Jammer natuurlijk, maar ik kan wel terugkijken op drie zeer geslaagde weken!