RoN in Australië deel 2: Tasmanië (2/2)

Dag 5 stond in het teken van het "Treetops Adventure". In een bos nabij Launceston (de op een na grootste stad van Tasmanië en onze verblijfplaats voor de nacht) heeft men een aantal kabels gespannen tussen grote bomen, en langs die kabels kun je dus van boom naar boom "vliegen". Een aantal van die kabels overbrugt een behoorlijk grote afstand, en op een gegeven moment vloog ik dus met meer dan 50 km per uur over een rivier die ruim 50 meter lager lag. Een fantastische ervaring die ik iedereen van harte kan aanraden!

Op vrijdag hadden we eigenlijk Walls Of Jerusalem National Park willen bezoeken, maar de weg daarheen bleek voor een belangrijk deel onverhard te zijn, iets waar onze huurauto niet zo heel erg goed mee om kon gaan, dus daar hebben we uiteindelijk maar van afgezien. In plaats daarvan hebben we de dag gevuld met bezoeken aan een kaasboerderij, een zalmkwekerij & een bijenhouderij (allemaal met de mogelijkheid tot het proeven van de waren), een wandeling naar een uitkijkpunt en een bezoek aan de Marakoopa grotten. De grotten waren sowieso erg mooi, maar het hoogtepunt was toch wel de zaal met glimwormen. Toen in deze zaal het licht uitging zagen we aan het plafond honderden kleine lichtjes. Alsof je midden in een grot naar een sterrenhemel staat te kijken!

De rit eindigde vrijdag in Cradle Valley, een vakantiedorp aan de noordkant van Cradle Mountain - Lake St. Clair National Park, naar verluidt een van de mooiste natuurgebieden van Tasmanië. We hebben hier 's avonds een tijdje rondgewandeld om te zien of we wat nachtdieren konden spotten. We hebben een aantal kleine kangoeroe-achtigen gezien die er helaas steeds direct vandoor gingen zodra wij te dicht in de buurt kwamen, en een stel possums die wel heel erg gewend waren geraakt aan mensen. Ons huisje (geen jeugdherbergen in Cradle Valley) had een soort voorportaal, maar we werden geadviseerd hier geen spullen neer te zetten. Waarom zagen we later die avond, want een van de possums bleek in staat om langs de houten planken omhoog te klimmen en vervolgens met één poot de klink omlaag te duwen en de deur open te maken!

We waren van plan om op zaterdag de hele dag door het park te gaan wandelen, maar het weer gooide roet in het eten. 's Ochtends toen we opstonden miezerde het al, en de weersvoorspellingen gaven aan dat dat wel eens de hele dag kon gaan duren. We hebben nog wel een wandeling van twee uur om Dove Lake gemaakt (erg mooi, zoals de natuur eigenlijk overal op Tasmanië heel erg mooi is) en vervolgens nog een korte wandeling langs een beekje, maar toen vonden we dat we wel nat genoeg geregend waren. Dus zijn we weer in de auto gestapt en op zoek gegaan naar een paar wijngaarden. Ik en een van mijn reisgenoten (nummer 3 was de Bob en moest dus helaas van de wijn afblijven) hebben een flink aantal wijnen geproefd, en hoewel ze mijn wantrouwen tegen Australische wijn niet helemaal hebben kunnen wegnemen moet ik toegeven dat er een paar erg lekkere wijnen tussen zaten. Aan het einde van de rit eindigden we weer bij het hostel in Launceston, waar we onze laatste nacht op Tasmanië doorbrachten.

Op zondagochtend hebben we nog ontbeten bij een leuk tentje in Launceston en toen was het alweer tijd om naar het vliegveld van Launceston te rijden en terug naar Melbourne te vliegen. Het was al met al een erg geslaagde week, en ik wil mijn twee reisgenoten dan ook nogmaals bedanken voor het plannen van al dat moois!

Vandaag zit ik in Melbourne en houd ik een rustdag, maar morgen vertrek ik alweer voor een tocht van vier dagen langs de Great Ocean Road (en mogelijk natuurgebied de Grampians), deze keer helemaal in mijn eentje. Als het goed is keer ik vrijdag aan het einde van de dag weer terug in Melbourne, dus hoogstwaarschijnlijk kunnen jullie volgend weekend lezen hoe die rit me is bevallen. Tot dan!