RoN in Australië deel 6: Penguin Parade

Afgelopen dinsdag ben ik met een lokale reisorganisatie naar de beroemde Penguin Parade op Phillip Island gegaan. Ik moet zeggen; ook al heb ik al heel wat moois langs zien komen deze vakantie, dit was toch wel een van de hoogtepunten!

Samen met zo'n 15 andere toeristen vertrok ik rond het middaguur vanuit Melbourne richting Phillip Island. Onderweg stopten we eerst nog bij het Maru Koala Animal Park, een opvangcentrum voor (doorgaans aangereden) dieren. De wombat was net lekker aan het eten (je moet geluk hebben om een wombat actief te zien, aangezien ze het grootste deel van de dag slapen), we konden kangoeroes voeren (blijft leuk!) en er was een zoetwaterkrokodil die het beslist niet nodig vond om te bewegen alleen maar omdat er toevallig een stel toeristen naar hem stond te kijken. Niet het mooiste dierenpark dat ik hier in Australië heb gezien, maar toch weer leuk.

Daarna zijn we doorgereden naar de Nobbies, twee blokken steen in de zee die verder totaal niet interessant zijn. De reden dat mensen ze toch bezoeken is dat ongeveer 1,5 km verder in zee een eiland ligt waar een enorme kolonie zeehonden leeft. Die kun je nauwelijks zien, zelfs niet met een (goedkope) verrekijker, maar gelukkig heeft iemand bedacht om naast het eiland een paal neer te zetten met drie camera's eraan waarmee je vanuit het informatiecentrum de zeehonden van dichtbij kunt bekijken. Gratis is het helaas niet, maar voor een mogelijkheid om deze dieren te zien buitelen in de zee en jonge zeehonden te zien spelen op de rotsen was het me die 5 dollar wel waard.

En toen was het tijd voor de hoofdattractie van de dag: de dwergpinguïns. Iedere avond rond zonsondergang komen hele groepen van deze dieren op Phillip Island aan land om hun holletjes op te zoeken. Ze zijn kwetsbaar (want zichtbaar voor roofdieren) als ze het strand oversteken en dat durven ze dan ook niet in hun eentje te doen. Ze zoeken elkaar in de zee vlak voor de kust al op en beginnen vervolgens met een hele groep aan de gevaarlijke tocht het strand over. Daarbij zakt de moed ze vaak na een paar stappen al in de schoenen, waarna de hele groep weer terug de zee in stormt.

Het was werkelijk fantastisch om dit schouwspel te zien! Eerst kwam er groep aan land die met zijn allen het strand over renden. Vervolgens kwamen er twee achterblijvers het strand op die niet zo goed wisten wat ze nu precies moesten doen en in eerste instantie maar wat door de branding waggelden. Op een gegeven moment waagden ze zich met zijn tweeën aan de oversteek, maar al na een paar stappen porde de ene pinguïn de andere in zijn zij en renden ze samen weer terug de zee in. Daar raakten ze elkaar ook nog even kwijt, maar gelukkig voor hen kwam er even later een hele groep pinguïns aan land waar ze zich bij konden aansluiten. Ook een mooi gezicht was een groep van zo'n 20 pinguïns die toch de oversteek niet aandurfden en terug de zee in renden, alleen had de pinguïn helemaal vooraan dat in eerste instantie niet door. Toen hij op een gegeven moment achterom keek en zag dat hij helemaal alleen was, heeft ie volgens mij een nieuw pinguïn-snelheidsrecord gevestigd toen ie terug naar het veilige water rende!

Heel apart is dat zodra de pinguïns het strand over zijn en tussen de planten lopen ze zich ineens nergens meer zorgen over maken. Ze hebben totaal geen haast meer, gaan er in hun eentje op uit, en laten met veel lawaai weten dat ze er zijn. Het geluid van een dwergpinguïn is overigens vrij bijzonder. Het lijkt nog het meest op een verzameling slechte imitaties van dierengeluiden, alsof er een groep dronken indianen in de struiken zit die elkaar boodschappen proberen te sturen.

Ik had graag nog wat langer naar de pinguïns willen blijven kijken, maar helaas wilde de chauffeur op een gegeven moment weer verder, want we moesten nog langs een pizzeria voor ons avondeten en vervolgens moest hij ons ook weer terug naar Melbourne rijden. Desalniettemin was het een fantastische ervaring. Mocht je ooit nog eens in (dit deel van) Australië komen, de Penguin Parade móet je echt gezien hebben!