Veranderingen (deel 2)

Jullie hebben er even op moeten wachten, maar hier is dan toch eindelijk het tweede deel van mijn epistel over wat er allemaal veranderd is mijn leven sinds is weg ben van de universiteit en aan het werk ben bij een echt bedrijf.

Ik heb het vorige keer al gehad over het verschil in reisafstand, en een ander verschil dat daar (deels) mee samenhangt is mijn dagschema. Op de universiteit begon mijn werkdag pas om 9:00 uur (grappig, een half jaar terug zou ik nog "al" om 9:00 uur hebben gezegd!), wat betekende dat ik om 8:30 uur weg moest van huis om op tijd te zijn, maar aangezien het op de universiteit weinig mensen kon schelen of ik op tijd kwam, arriveerde ik ook nog wel eens wat later. En toen ik eenmaal uit dienst was werd dat steeds erger, totdat ik op een gegeven moment geregeld pas vlak voor lunchtijd binnen kwam wandelen. Nu gaat mijn wekker om 5:15 uur en rijd ik om 6:15 uur weg richting Rotterdam, om zo'n twaalf uur later weer thuis te komen.

Eerst was ik bang dat het me heel veel moeite zou gaan kosten om op tijd op te staan, maar dat valt eigenlijk reuze mee. Het feit dat het moet maakt het op een of andere manier gemakkelijker. Wel probeer ik 's avonds voor 22:00 uur op bed te liggen en op dagen dat ik verder geen afspraken heb lukt dat ook prima, want dan ben ik rond die tijd gewoon op.

Mijn maag heeft nog wel een klein beetje moeite met het nieuwe regime. Immers, was het nog niet zo lang geleden zo dat ik ontbeet, naar de universiteit fietste en meteen ging lunchen, nu ontbijt ik rond zes uur 's ochtends en is er pas tegen enen weer een volgende voederronde. In eerste instantie had ik dan ook steeds mijn zelfgemaakte lunchpakketje voor de lunch al lang en breed opgegeten en kocht ik dan maar een tweede lunch in de kantine, maar omdat dat natuurlijk niet zo heel erg goed voor me is ben ik begonnen mijn lichaam te trainen het nieuwe schema te accepteren. En dat lukt heel aardig, moet ik zeggen!

Maar goed, met al dit onzinnige gelul over lunchtijden is het alweer een behoorlijke lap tekst geworden en ik ben nog steeds niet klaar met mijn verhaal. Dus binnenkort deel 3 dan maar.