Meest bizarre plaat van 2006: KTL - KTL

Wat is muziek? Volgens de Van Dale is muziek "geluid, voortgebracht door de menselijke stem of door instrumenten omwille van de schoonheid van dat geluid of als expressie van gevoelens". Dit impliceert dus dat degene die het geluid maakt bepaalt of het muziek is of niet. Wat dan weer een meevaller is voor KTL, want als ik de beslissing had moeten nemen hadden ze de test niet doorstaan. Ik kan namelijk geen enkele schoonheid horen in de nummers van KTL en als er al gevoelens tot uitdrukking worden gebracht op deze plaat, dan toch hooguit verveling of apathie. Geluid, dat vind ik dan nog wel terug op deze cd. Maar zelfs dát is zoeken!

KTL maakt namelijk zogenaamde minimalistische muziek. En de beste manier om een minimalistisch nummer te schrijven schijnt te zijn om drie noten op papier te zetten en daar dan de helft van te schrappen. Vervolgens zet je een drietal instrumenten neer in een ruimte ten grootte van de ArenA en ren je van het ene instrument naar het andere om op elk steeds één toon aan te slaan. Af en toe mag je er ook wel eens eentje overslaan. Het eindresultaat is een album dat zo volkomen inhoudsloos is dat je bij het beluisteren op moet passen dat je hersenen er niet spontaan de brui aan geven!

Maar goed, geloof me niet zomaar op mijn woord. Luister gewoon even naar het (ruim 24 minuten lange) openingsnummer en overtuig jezelf.

(helaas, fragment verwijderd)