4: The Dresden Dolls - Yes, Virginia...

In 2004 verrasten de Dresden Dolls vriend en vijand met hun bijzondere debuut. De Dolls zijn een duo, en de muziek wordt dan ook gemaakt met slechts een drumstel en een piano, maar daarmee weten ze een verrassend vol geluid te produceren. De muziek is nogal theatraal (de naam van de groep is dan ook een referentie naar het Duitse cabaret uit de jaren 20 & 30 van de vorige eeuw), en dit wordt nog eens extra versterkt door het manische stemgeluid van zangeres Amanda Palmer.

Uiteraard is op het tweede album de verrassing minder groot dan op het debuut, maar dat wil zeker niet zeggen dat deze plaat daarom voor de eersteling onderdoet. De band toont nogmaals aan wat er met een beperkt aantal instrumenten mogelijk is en de teksten zijn nog even bizar en duister als voorheen, maar tegelijkertijd hebben de Dolls meer dan genoeg nieuwe invalshoeken voor hun muziek gevonden om het album zich duidelijk van haar voorganger te laten onderscheiden. En had ik al gezegd dat de nummers bijna zonder uitzondering ijzersterk zijn?

Bands met een echt origineel geluid dienen zich niet zo heel erg vaak aan, en bands die daarmee dan ook nog eens zulke sterke nummers kunnen maken als de Dresden Dolls al helemaal niet. Een groep om te koesteren.