Teleurstelling: Ed Harcourt - The Beautiful Lie

Ooit, ten tijde van de albums "Here Be Monsters" en "From Every Sphere", heb ik Ed Harcourt eens de beste singer-songwriter ter wereld genoemd. Om maar even aan te geven hoe hoog ik de man heb zitten. Daarom vind ik het ook bijzonder spijtig dat ik met de beste wil van de wereld niet enthousiast kan worden over "The Beautiful Lie".

Het album begint nog prima. "Whirlwind in D Minor" is een ietwat tegendraads, up-tempo nummer, dat niet zou hebben misstaan op een van de twee eerdergenoemde albums, en "Visit From The Dead Dog" klinkt lekker zweverig en heeft een bijpassende, nogal surrealistische tekst. Helaas zakt het niveau daarna behoorlijk in. Waar Ed Harcourt op eerdere platen langzame nummers uitstekend wist af te wisselen met meer energieke, kabbelt "The Beautiful Lie" eigenlijk maar een beetje voort op hetzelfde trage tempo. Het album wordt verder geplaagd door een overdaad aan strijkers, die maar zelden iets toevoegen, en slechts bijdragen aan het veel te gladde geluid van deze plaat.

Her en der is er nog wel een lichtpuntje te vinden, maar die verdrinken in een zee van middelmaat. Ed Harcourt schijnt vele malen meer nummers te schrijven dan ie uitbrengt, maar misschien dat ie nog maar iets selectiever moet worden, want "The Beautiful Lie" is echt onder de maat.