11: The Television Personalities - My Dark Places
Deze Engelse band schijnt al te bestaan sinds 1977, maar ik kwam er dit jaar pas voor het eerst mee in aanraking. Drijvende kracht achter de groep is zanger Dan Treacy, een nogal kleurrijk figuur (om het zachtjes uit te drukken). Hij schijnt door de jaren heen geworsteld te hebben met geestelijke problemen en overmatig drugsgebruik, om uiteindelijk in 1998 spoorloos te verdwijnen. Er werd gezegd dat hij mentaal zou zijn ingestort of ergens op straat zou leven, maar naarmate de tijd voortschreed namen steeds meer mensen aan dat hij dood was.Totdat in 2004 een vriend plotseling een brief van hem ontving. Hij zat vast op een gevangenisboot, maar hij kwam binnenkort vrij en dan wilde hij graag weer muziek gaan maken, dus konden ze misschien ergens vast een internetpagina opzetten en de wereld laten weten dat ie nog in leven was. Zo gezegd, zo gedaan, en dus verscheen er in 2006 onverwachts een nieuw album van de Television Personalities, waar mijn onwetende persoontje zomaar tegenaan liep.
Dat meneer Treacy een tikkie labiel is hoor je ook terug in de muziek. De ene keer klinkt er een soort kinderlijke naïviteit in door, het volgende nummer lijkt dan weer rechtstreeks uit de diepste krochten van zijn ziel te komen, maar altijd zit er een oprechtheid in die bijna angstaanjagend is. De zang is half gesproken en een beetje rommelig en de nogal losjes gespeelde muziek sluit hier perfect bij aan. Alles bij elkaar een bijzonder mooi (zij het enigszins beangstigend) album.
5 opmerkingen:
Ben je eigenlijk inmiddels wel bekend met zijn/hun eerdere werk?
Nee, dat staan nog op mijn "te doen"-lijstje. Maar ja, zoveel te luisteren en zo weinig tijd...
je hebt iedere dag in de auto toch zeeen van tijd zou ik zeggen
Daar heb je op zich wel weer een puntje...
ah ja. "geoffrey ingram" is misschien wel het beste nummer ooit geschreven. maar lijkt me niet echt iets voor jou.
Een reactie posten