Lowlands 2007 deel 3: Zaterdag

Lowlands had een beetje een dipje in het midden dit jaar, en er waren dan ook maar weinig artiesten op zaterdag die ik écht wilde zien. Desalniettemin vertrok ik aan het eind van de ochtend vol goede moed richting het festivalterrein. De eerste artiest die ik heb gezien was singer/songwriter Marike Jager. Hoewel zien wellicht een te groot woord is, want ik was buiten in het gras gaan zitten en heb slechts af en toe een glimp van haar opgevangen. De muziek was een beetje te jazzy naar mijn smaak, maar wel lekker om nog even bij te suffen.

Echt wakker werd ik dan ook pas bij C-Mon & Kypski, maar dan ben je ook meteen kláárwakker! Het is moeilijk de muziek van deze heren te omschrijven, aangezien ze lak hebben aan genregrenzen, maar wat ze maken is wel altijd origineel en energiek. Dansen is bij een optreden van C-Mon & Kypski dan ook bijna verplicht! Een hele rits gasten - waaronder Voicst, de Amsterdam Klezmer Band & Pete Philly - én twee zeepbelkanonnen maakten een toch al sterk optreden helemaal af!

Volgende stop waren The Rifles. Deze jonge Britse honden hebben best een paar aardige singles in hun repertoir, maar daar was weinig van terug te horen bij dit futloze optreden. Het was dat ik na afloop met een vriend had afgesproken, anders was ik nooit tot het eind gebleven!

Na een korte "reünie" ging ik op weg naar Ojos De Brujo, een Catalaans gezelschap dat met maar liefst elf man het podium bezette. Hun liedjes worden omschreven als wereldmuziek met flamenco-, hiphop- & punk-invloeden. Moeilijk om je direct iets bij voor te stellen, maar een betere omschrijving kan ik zo gauw ook niet bedenken. Ze gaven een lekker energieke show weg, waarbij de flamenco-danseres toch wel de show stal. Alleen jammer dat ieder lid van de band tijdens het optreden tenminste één keer de kans kreeg om solo te laten horen wat ie kon. Bij een optreden van een uur houd je dan maar weinig tijd over voor de echte liedjes.

Omdat ik na Ojos De Brujo écht niet meer kon bedenken waar ik nu weer heen zou gaan, ben ik maar terug naar ons tentenkamp gewandeld om daar even mijn voeten (en oren!) wat rust te gunnen. Uiteindelijk was ik weer op tijd terug op het terrein voor het optreden van het Braziliaanse CSS. De muziek van CSS staat bekend als electrorock en ik verwachtte dan eigenlijk ook vooral keyboards op het podium, maar er bleek een heuze band te staan, met een zangeres, drie gitaristen (waarvan er twee stiekem af en toe wel naar een keyboard grepen), een bassist en een drummer, tevens de enige man in het gezelschap. Het optreden was chaotisch, maar dat werd gecompenseerd door het enthousiasme dat de band uitstraalde. En de prijs voor de beste outfit van Lowlands gaat zonder twijfel naar zangeres Lovefoxxx!

En toen was het alweer tijd voor het laatste optreden van de dag: de Kaiser Chiefs. Ze zagen er een beetje vermoeid uit, maar dat weerhield ze er niet van om weer een spetterend optreden weg te geven. Sommige bands zijn nu eenmaal geboren voor het grote podium, en de Kaiser Chiefs is zo'n band.

Ook deze avond volgde een poging om een dansje te doen. Ik had met veel moeite iedereen ervan overtuigd dat het écht leuk was om naar "90's Now" te gaan, maar het geluid stond zo *minder prettig*, dat zelfs voor mij de lol er snel af was. En dus eindigde de avond opnieuw met een drankje bij ons tentenkamp.