Spam op de ouderwetse manier

De laatste tijd ontvang in opvallend veel spam op mijn UvA i-meeladres. Stuk voor stuk verdwijnen die berichten linea recta in de virtuele afvalemmer. Helaas weten de spammers dat niet en die blijven dan ook enthousiast iedere dag weer hun meeltjes sturen. Toch zijn er blijkbaar een paar mensen die door hebben gekregen dat hun berichtjes niet werden gelezen en hebben besloten om te kiezen voor een andere aanpak. Dan kun je natuurlijk iets heel nieuws verzinnen, maar je kunt ook teruggrijpen op de methodes van weleer.

De spammers in kwestie hebben besloten zich niet moe te maken en te gaan voor optie 2. Vandaar dat ik nu al een paar dagen op rij ouderwetse papieren spam in mijn brievenbus krijg. Ik, Jeanne Baumler, bewoner van alle huizen in deze straat*, blijk het geluk te hebben te zijn genomineerd voor het winnen van een grote prijs. En dat nu al drie keer in een paar dagen tijd! Het enige wat ik hoef te doen is al mijn persoonlijke gegevens in te vullen, de brief terug te sturen samen met een klein geldbedrag aan administratiekosten, en ik zou zomaar de winnaar kunnen worden van duizenden dollars! U begrijpt, ik kan mijn geluk niet op.

Ik twijfel nog wat in dit geval de meeste zin heeft; de brieven weggooien of ze retour afzender sturen met de melding dat het adres onbekend is. Ik denk dat ik maar eens begin met ze te verscheuren, dat kost nu eenmaal minder moeite. Hopelijk droogt deze stroom spam dan vanzelf weer op.


* Bij het adres is niet een enkel huisnummer opgegeven, maar de complete reeks van laag naar hoog. De postbode heeft toen schijnbaar besloten om te gaan voor het hoogste huisnummer, en laat dat nou net mijn huis zijn...