7. The New Pornographers - Challengers

The New Pornographers begonnen ooit als gelegenheidsformatie en zijn dat - ondanks het relatieve succes - eigenlijk altijd gebleven. De band heeft zelden compleet een optreden gegeven, en een nieuw album opnemen kan alleen maar als dat de andere projecten van de bandleden niet in de weg staat. Desalniettemin is "Challengers" alweer de vierde cd in acht jaar tijd voor deze groep, die grossiert in welhaast perfecte indiepopliedjes.

De muziek van The New Pornographers was altijd behoorlijk up-tempo, maar voor dit album hebben ze besloten het wat rustiger aan te doen. Daarmee is de kans dat je bij het beluisteren van de cd spontaan door de kamer gaat dansen aanmerkelijk kleiner geworden, maar alle andere goede eigenschappen zijn gebleven. Zo zitten de liedjes nog altijd vol met subtiele onverwachtse wendingen, en zijn de refreintjes weer dusdanig pakkend dat ze na twee keer luisteren al niet meer uit je hoofd te krijgen zijn. Een ander belangrijk kenmerk van The New Pornographers is de afwisseling in de muziek, iets dat altijd mede te danken was aan de drie vocalisten (twee mannelijke en één vrouwelijke) die ieder af en toe de hoofdrol voor zich opeisten. Op dit album is daar nog een tweede zangeres aan toegevoegd, en dat zonder dat het ooit ten koste gaat van de samenhang.

En dus vinden The New Pornographers wéér hun weg naar mijn eindlijstje. Het is natuurlijk een beetje saai als je bij ieder nieuw album van een band roept dat het geweldig is, maar in het geval van The New Pornographers is dat niet meer dan terecht!