Noorderverslag (deel 1)

Afgelopen weekend ben ik weer afgereisd naar Groningen ondernomen om aldaar het Noorderslagfestival mee te maken. Het was een barre tocht, maar ik heb het gehaald en dus weer een avond lang kunnen genieten van al het moois dat Nederland op muziekgebied te bieden heeft!

We begonnen de avond bij Boris (ik werd gedwongen!), die nog altijd de zool uleif aan het houden is. Lullig voor hem dan ook wel dat zijn muziek meer met funk dan met soul te maken heeft. Slappe funk, dat wel. Ik heb het drie nummers aangezien en ben toen ben ik richting het C64 Orchestra gegaan. Dit is, zoals de naam al een beetje doet vermoeden, een orkest dat een selectie van muziekjes bij Commodore 64-spellen opnieuw heeft gearrangeerd en die nu her en der ten gehore brengt. Erg apart en leuk, zeker in combinatie met de beelden die op de aanwezige schermen werden getoverd! Alleen jammer dat ik geen van de nummers herkende, ook al heb ik vroeger toch regelmatig "Commando" gespeeld.

Nog even langs Room Eleven gewandeld, die muziek maken met jazz- en soul-invloeden erin verwerkt. Wel aardig, maar het werd vrij snel saai en als het zicht op de (niet onappetijtelijke) zangeres je dan ook nog wordt ontnomen door de rest van het publiek is het tijd om weer verder te gaan. Naar Matik, om precies te zijn. Ik had ze hun electrorock al eens horen spelen als voorprogramma van de Infadels, dat was best goed, en dat was nu niet anders. Daarbij is zanger Peter van Drie een echt podiumbeest, die het publiek prima kan opzwepen.

Na Matik nog een paar nummers van Denvis meegepakt, de voormalige voorman van rock 'n rollband The Spades, die op Noorderslag compleet met blazersectie en soulzangeres liedjes van zijn solodebuut kwam spelen. Een album dat gevuld is met bluesrock, maar waar zijn rock 'n roll-achtergrond nog duidelijk in doorklinkt. Na een kort bezoek aan Hasselhoff (ook al electrorock, ook al een actieve zanger, maar minder leuk dan Matik), was het tijd voor El Pino & The Volunteers, de geweldige nieuwe band uit Rotterdam, die net een album vol prima americana heeft afgeleverd. Het eerste optreden dat ik helemaal heb gezien deze avond, en ook al heb ik de uitreiking van de Popprijs aan Spinvis ervoor moeten missen, ik heb er zeker geen spijt van!