Is This The End?

Ik heb nu alweer een tijdje last van klachten die verdomd veel doen denken aan RSI. "Wat zit je dan achter de computer te doen?" vraag je je misschien af. Tja, die vraag was ook al in mij opgekomen. Op mijn werk zit ik een groot deel van de dag achter de computer en daar valt helaas niet gemakkelijk iets aan te veranderen. Maar thuis zou ik op zich best een beetje kunnen minderen. Dat betekent natuurlijk wel dat ik bepaalde dingen zal moeten laten die ik hiervoor altijd graag deed. Geen computerspelletjes meer, niet meer de hele avond op zoek gaan naar nieuwe muziek op het internet, gedaan met de willekeurige ontdekkingstochten over Wikipedia...

En ik ben bang dat het verstandiger is als het bloggen (voorlopig) ook laat voor wat het is. Ik mag misschien niet altijd de meest actieve blogger zijn geweest, maar het is toch met pijn in mijn hart dat ik er een punt achter zet. Ik vond het altijd leuk om de stukjes te schrijven, en af en toe ging ik eens een jaar terug en las dan mijn eerdere verhalen met evenveel plezier als jullie hopelijk deden.

Maar goed, geen verslag van Rock Werchter dus waar ik vorige week ben geweest (was erg geslaagd!), geen lijstje met de 10 albums die mijn top 10 van 2009 net niet hadden gehaald, geen verhalen over de JubJam100, het grote Scouting-kamp waar ik over anderhalve week als vrijwilliger aan de slag ga, geen trotse aankondiging dat ik eindelijk een product heb ontwikkeld dat iemand ook daadwerkelijk gaat gebruiken, "RoN aan het werk" is voor onbepaalde tijd gesloten.

Als je de spanning van het niet weten hoe het met me gaat nu niet langer aankunt mag je natuurlijk altijd bellen. Hooguit worden mijn hersenen dan op een gegeven moment gekookt door de levensgevaarlijke straling van mijn telefoon. Maar dat zien we dan wel weer.