Ex-collega's

Tijdens mijn promotieperiode in de groep van Luisa De Cola heb ik heel wat mensen zien komen en gaan. Veel Italianen natuurlijk, maar ook Engelsen, Amerikanen, Duitsers, Portugezen, Spanjaarden, Fransen, Luxemburgers, een enkele Hollander en zelfs iemand uit Servië! Vrijwel allemaal aardige mensen, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik met geen van hen contact heb gehouden nadat ze uit Amsterdam zijn vertrokken. Op zich niet zo gek, want toen ze nog wel op de UvA ronddwaalden liep ik ook niet bepaald de deur bij mijn collega's plat. Zij mochten dan niet zoveel mensen kennen in Amsterdam, ik had aan vrienden en vage kennissen niet bepaald gebrek!

Desalniettemin was ik aangenaam verrast toen ik pasgeleden ineens een i-meeltje kreeg van mijn ex-collega Steve. Met hem ging het goed, en hoe ging het nou met mij? Na wat heen en weer-geschrijf ben ik gisterenavond maar eens bij hem in Voorburg op bezoek gegaan. Het huis bewondert, eindelijk zijn dochtertje eens gezien, me verbaasd over hoe groot zijn zoontje inmiddels alweer is (de foto is van ruim twee jaar geleden), aardappeltjes en een vegetarische hamburger gegeten (Die dingen smaken dus niet naar hamburger! Zelfs niet een beetje!) met zelfgemaakte crème brûlée toe (Dat maakte dan weer een hoop goed!) en natuurlijk een hele tijd zitten kletsen. Over werk, de ondoorgrondelijke wegen van Luisa, muziek, waar al onze voormalige groepsgenoten zouden uithangen, het was hartstikke gezellig!

Dan is er meteen zo'n stemmetje in mijn achterhoofd dat zegt: "Misschien moet je toch ook in contact proberen te komen met wat andere ex-collega's." Maar hoe leuk dat idee ook is, uit ervaring weet ik inmiddels dat dat meestal toch nergens op uitloopt. Je neemt contact op, allebei vind je het hartstikke leuk om weer van de ander te horen, misschien spreek je zelf nog eens wat af en vervolgens sterft het contact weer even snel als het is gelegd. Van alle collega's had ik met Steve toch het meest een band, dus ik heb er wel vertrouwen in dat wij wel contact houden, maar de rest van mijn ex-collega's laat ik maar voor wat ze zijn.

En toch, ik ben wel benieuwd waar iedereen terecht is gekomen! Binnen afzienbare tijd wil ik ze sowieso een exemplaar van mijn proefschrift sturen. Ik ga binnenkort toch eens zoeken op het internet!