CIMAC (deel 1)

Nou, ik ben weer teruggekeerd uit het mooie en vooral erg warme Wenen. Eigenlijk al sinds zaterdag, ik had de afgelopen dagen alleen geen zin om iets op mijn blog te schrijven. Maar de gedachte aan al die smachtende lezers van dit blog die vol ongeduld zitten te wachten op meer verhalen over mijn spannende avonturen van de afgelopen weken kon ik niet langer verdragen, dus ben ik weer achter mijn toetsenbord neergestreken.

Goed, allereerst ben ik twee weken terug bij Luisa op visite geweest in Münster, daar zal ik binnenkort hier nog wel eens op terugkomen, nu laat ik dit bezoek even voor wat het is. Daarna met mijn scouts richting de Kaag voor de zeilwedstrijden aldaar. We hadden voor de verandering eens goed weer, het was gezellig, de kinderen hebben goed gezeild, wel is een van de masten gesneuveld, hebben we een mast van een andere groep om zeep geholpen en is van een van de boten het lummelbeslag uitgescheurd, waardoor ook deze niet meer verder kon. (Bonuspunten voor wie weet wat een lummelbeslag is!)

Even langs huis geweest om snel wat spullen in een koffer te gooien, en vervolgens op het vliegtuig gestapt naar Wenen, waar ik op zondagmiddag aankwam. Nu ligt Wenen natuurlijk een stuk zuidelijker dan Amsterdam, maar daarmee was het enorme temperatuursverschil niet te verklaren. Het was snikheet daar, en dat is natuurlijk hartstikke leuk als je de hele dag in een korte broek met een t-shirt kan rondlopen, maar helaas had iemand verzonnen dat ik de hele week in een pak moest lopen, dus dat was afzien!

Een voordeel van het warme weer was natuurlijk wel dat de dames aldaar zich allemaal wat luchtiger kleedden, en ik moet zeggen; er liepen heel wat knappe vrouwen rond in Wenen! Wel vaak een beetje het type wannabe-fotomodel, het leek wel alsof Österreiches Nächstes Topmodel in Wenen was neergestreken (ze keken ook allemaal lekker chagrijnig, zoals het hoort), maar niettemin niet vervelend om naar te kijken. Waar dan weer bijna helemaal geen vrouwen waren was op het congres. Dat de scheepsvaartindustrie een mannenbolwerk zou zijn had ik wel verwacht, maar dat het zo erg was... In het congrescentrum liepen dan nog wel wat leuk uitziende meisjes rond die deuren openhielden en microfoons bij sprekers omhingen, maar het was een beetje een pleister op de bloedende wond.

Het congres werd trouwens gehouden in de Hofburg, midden in het centrum. Een bijzonder stijlvolle lokatie mag ik wel zeggen, en ik durf me ook nauwelijks af te vragen hoeveel het heeft gekost om het congrescentrum daar vier dagen lang af te huren! (Ach nou ja, ik hoef het toch niet te betalen.) Een erg leuke verrassing was dat de president van Oostenrijk op woensdag president Poetin van Rusland bleek te ontvangen bij de Hofburg, en dat konden we dus prima volgen en fotograferen door de ramen van het congrescentrum. (En we zijn geen van allen neergeschoten door een zenuwachtige sniper, dat zat dus mee!)

Nou, da's wel weer even genoeg voor vandaag. Morgen meer over mijn bezoek aan het CIMAC congres.