Hoe is het eigenlijk met...?

De vraag komt de laatste tijd weer steeds vaker voorbij: "Hoe is het eigenlijk met je proefschrift?" Nu vertel ik daar natuurlijk graag over, maar omdat ik af en toe ook nog wel eens ergens anders over wil praten, heb ik besloten me maar weer eens aan een algemene update op mijn blog te wagen.

Het korte antwoord op de vraag is: "Goed". Nu nemen mensen daar doorgaans geen genoegen mee, dus ik zal nog even wat uitgebreider op het onderwerp ingaan.

Allevijf mijn onderzoekshoofdstukken zijn af. Nu is "af" natuurlijk een betrekkelijk begrip. Af betekent in dit geval ook niet dat er helemaal niks meer aan hoeft te gebeuren. Zo bestaat een van mijn hoofdstukken tot nu toe alleen nog maar als deel van een artikel dat ook onderzoek bevat waar ik helemaal niks mee te maken heb gehad. Voordat ik dat kan opnemen in mijn proefschrift zal ik daar dan ook eerst nog een kop en een staart aan moeten breien. Ook missen er her en der nog een paar figuren, en ontbreken er wat synthesedetails waar mijn zeer gewaardeerde, maar dikke-stront-trage collega's uit Zwitserland nog altijd mee over de brug moeten komen. Maar qua tekst zijn ze klaar en goedgekeurd door mijn directe begeleider Frantisek, dus het leeuwendeel van het werk zit erop.

De inleiding is voor 95% klaar en ik hoop die deze week nog helemaal af te krijgen. Achteraf gezien heb ik misschien wel veel te veel werk in dat deel van mijn dissertatie gestoken (ik zit inmiddels op 30 pagina's tekst en 193 referenties), maar ik had nu eenmaal een idee in mijn hoofd van hoe mijn inleiding er uit moest komen te zien, en het lukt me dan niet om daar weer van af te stappen. Een van de nadelen van het haast obsessieve perfectionisme waar ik soms door geplaagd wordt. Maar goed, ik ben er bijna.

Wat moet ik dan verder nog doen? Er moet o.a. nog een hoofdstuk met experimentele technieken geschreven worden. Dat komt weliswaar vooral neer op het kopiëren en plakken uit proefschriften van ex-collega's, maar het moet wel gebeuren. Ook moet ik nog een klein hoofdstukje schrijven waarin ik de eigenschappen van de diverse verbindingen die ik heb onderzocht even kort vergelijk. De samenvatting moet er nog komen, de complete opmaak gedaan, de omslag ontworpen, en zo staan me nog een heel stel kleine, maar desalniettemin tijdrovende klusjes te wachten.

En dan is het natuurlijk nog de vraag wat mijn hooggeschatte promotor gaat zeggen over al mijn schrijfsels als ik daar binnenkort op bezoek ga. Waarschijnlijk niet veel meer dan "Ik vind deze grafiek niet mooi" of "er moet nog een referentie bij naar het werk van prof. X, die heeft veel onderzoek gedaan op dit gebied" (lees: die heeft nog een referentie van me tegoed), maar je weet het maar nooit.

Meer zorgen maak ik me over het samenstellen van de promotiecommissie. Daar moet mevrouw de prof namelijk actie voor ondernemen, en dat is nu eenmaal niet een van haar sterke kanten. Ik heb al begrepen dat ze van juni t/m augustus ergens in Engeland te gast is, dus ik kan maar beter proberen te zorgen dat er voor die tijd mensen zijn gevraagd, anders kan daar zomaar een paar maanden overheen gaan.

Wat ons brengt bij de vraag die altijd gekoppeld is aan vraag nummer 1: "Wanneer ga je nou (eindelijk) echt promoveren?" Ik weet het niet. Ik ga ervan uit dat het nog in 2007 gaat gebeuren, maar dat is helaas ook afhankelijk van een aantal factoren waar ik geen controle over heb. Maar mocht ik eenmaal een datum hebben, dan zijn jullie (de trouwe lezers van mijn blog) de eersten die het horen!

Samenvattend: er schijnt licht aan het einde van de tunnel. En dat is maar goed ook. Want hoe verstandig het ook mag zijn om op Koninginnedag thuis te blijven om aan je proefschrift te werken, echt leuk is het niet!