VS/Mexico 2011 deel 1: In & Rond San Francisco

Na ruim 3 weken in de VS & Mexico ben ik weer terug in Nederland, tijd voor een verslagje. Het begon zoals al mijn reizen beginnen; met als een kip zonder kop door het huis rennen omdat ik weer veel te laat ben begonnen met inpakken. Gelukkig heb ik jaren geleden al eens een lijstje gemaakt met alle dingen die ik mee moet nemen als ik op reis ga, anders zou ik waarschijnlijk de ene keer zonder ondergoed, de keer erna zonder tandenborstel, en weer een andere keer zonder mijn knuffelkonijn vertrekken. (En dan wordt het huilen!) Maar ruim na middernacht had ik alles toch weer in mijn koffer zitten, en na een paar uur kwaliteitsslaap sleurde ik mezelf weer mijn bed uit en ging ik op weg naar het vliegveld.

De vlucht verliep voorspoedig en één film (The Green Lantern, wat een bagger!), twee maaltijden en nog een paar uur slaap later landde ik in het druilerige San Francisco. Dat was natuurlijk niet de bedoeling, in San Francisco hoort het mooi weer te zijn in oktober, maar ik was daar toch om te vergaderen en dat gebeurt doorgaans binnen, dus heel veel maakte het niet uit. De vergaderingen verliepen prima, er waren presentaties en discussies, koffie & thee om ons wakker te houden, restaurants voor de maaltijd 's avonds, hotelbars voor het drankje na de maaltijd, en hotelkamers met bedden om in te slapen. Veel meer mag ik er niet over vertellen, maar hopelijk verzacht het feit dat jullie het waarschijnlijk toch niet interessant hadden gevonden de teleurstellling een beetje.

Gelukkig duurt de vergadering een week en wordt deze halverwege onderbroken door een weekend waarin we zelf mogen uitmaken wat we doen, anders zou ik over dit deel van de reis niet zo heel veel te vertellen hebben. Op zaterdag zouden we als teambuilding-activiteit door San Francisco gaan crossen op Segways, maar we hadden ons niet gerealiseerd dat het “Fleet Week” was en dat het dan nogal druk is in de stad. Dus in plaats van sportief op de Segway door de stad rijden besloten we dan maar lui in het gras te gaan zitten (de regen was inmiddels opgehouden) en te gaan kijken naar de vliegshow die om volstrekt onduidelijke redenen een vast onderdeel is van de "vlootweek". Mocht je ooit nog eens de kans hebben om deze of een vergelijkbare show mee te maken; zeker doen! Het was bijzonder spectaculair en ook een stuk afwisselender dan ik had verwacht. Het ene moment maakte een Canadees stuntteam een looping met vijf vliegtuigen naast elkaar, even later kwam er een stealth-bommenwerper langs, vervolgens vloog er een dubbeldekker onder de Golden Gate Bridge door, die weer werd gevolgd door een Boeing 747 die vlak over de baai scheerde. Volgens de Amerikanen die we spraken zou het Amerikaanse stuntteam “Blue Angels” het hoogtepunt van de dag worden, maar dat viel een beetje tegen, al was de stunt op de foto hierboven wel spectaculair! Maar over het geheel genomen was het Canadese team beter! (Dat heb ik uiteraard niet hardop gezegd, anders was ik waarschijnlijk besmeerd met pek & veren op een spoorbiels de stad uitgedragen!)

Na de luie zaterdag besloten we op zondag eens écht sportief te doen. We reden naar Stinson Beach voor een wandeling in Mt. Tamalpais National Park van in totaal ongeveer 12 km, waarin we ongeveer 500 m zouden klimmen en later uiteraard ook weer zouden dalen. De wandeling begon met een behoorlijk steil stuk door het bos en op dat soort momenten vraag ik me altijd wat er ook alweer leuk was aan wandelen en waarom ik ook alweer was meegegaan, maar al snel werden de paden minder steil en begon ik er lol in te krijgen. Op een gegeven moment waren we door de laaghangende bewolking heen en zagen we de zon tussen de bomen door schijnen, wat een heel mooi gezicht was. Nogal onverwacht hield het bos op en liepen we ineens tussen het dorre gras, met af en toe een strook bomen op plekken waar in het voorjaar het water van de berg naar beneden stroomt. Na een korte stop bij een picknickplaats begonnen we aan de afdaling. We liepen naar beneden langs een stroompje met om ons heen begroeiing die zo dicht was dat het op momenten wel leek alsof we in het regenwoud waren beland. Ook dit eindigde weer van het ene op het andere moment en voor we het wisten liepen we weer door een droog & boomloos landschap, alleen leek het deze keer meer op een duingebied dan op een dorre grasvlakte. Het had wel iets spookachtigs, waarschijnlijk ook omdat we inmiddels weer midden in de laaghangende bewolking zaten. Toen we eindelijk weer meer dan een paar meter voor ons uit konden kijken bleken we vlakbij ons beginpunt te zijn, en na bijna 4 uur wandelen kon ik dan ook aanschuiven bij een lokaal restaurant voor een welverdiende lunch met een lekker wijntje erbij!

Weer helemaal vol energie heb ik nog 2 dagen intensief vergaderd en toen was het tijd om weer op het vliegtuig te stappen: op naar Guadalajara, Mexico!