Zomerkamp 2011 Etappe 2: Durgerdam - Vinkeveen

De volgende ochtend scheen er zowaar een lekker zonnetje, dus werd het tijd om weer verder te trekken. Slaapzakken werden opgerold, de vloer aangeveegd, alle spullen weer in de boot geladen, en we konden beginnen aan de grote oversteek van Durgerdam naar Muiden. De wind kwam uit de verkeerde richting, maar voor de rest was het perfect weer om met een stel kleine zeilbootjes het IJmeer over te steken. Af en toe dwaalde er een bootje iets te ver af van het moederschip, maar dan belden we die daar even over, want ook midden op het IJmeer heb je gewoon ontvangst op je mobieltje.

Aangekomen bij de havenmond van Muiden gingen de zeilbootjes weer in de sleep, want hoe leuk het ook is om zeilend het IJmeer over te steken (voor sommigen de eerste keer dat ze op zo'n groot water zeilden), het had best wel veel tijd gekost en we hadden nog een lange weg te gaan. Na de sluis van Muiden stoomden we door naar Weesp waar we snel nog even inkopen deden voor het avondeten. Vervolgens wilden we gauw weer verder, maar kwamen toen tot de vervelende ontdekking dat de brugwachter van Weesp net aan zijn pauze van een uur was begonnen. Tijd om een Scouting-joker in te zetten! Het voordeel van op stap zijn met een Scoutinggroep is namelijk dat je veel meer voor elkaar krijgt dan de gemiddelde persoon. En inderdaad, met een zielig verhaal over dat we écht op tijd op de Vinkeveense Plassen moesten zijn omdat de kinderen anders geen slaapplek hadden kregen we de brugwachter zo ver om speciaal voor ons zijn pauze te onderbreken en de bruggen omhoog te gooien!

Na het oversteken van het Amsterdam-Rijnkanaal draaiden we de Gein op, waar we werden verwelkomd door een waarschuwingsbord dat al te lange of brede schepen hier beter niet in konden varen. Waarom begrepen we niet zo goed, de vaart was breed genoeg, maar daar zouden we nog wel achter komen. Het water werd namelijk steeds smaller en toen we eenmaal Abcoude binnen voeren en de naam van het water officieel veranderde in de Nauwe Gein was het hooguit nog een breed uitgevallen sloot waar ook nog afwisselend links en rechts bootjes in lagen waar we omheen moesten slalommen. (Nog excuses aan de eigenaar van het bootje dat we net niet wisten te ontwijken!) Maar we pasten erdoor en nadat we Abcoude weer hadden verlaten werd het water gelukkig weer wat breder.

Maar na al dat manouvreren in nauw vaarwater begon de tijd wel te dringen, want het liep inmiddels al tegen zevenen en de sluis naar de Vinkeveense Plassen draait tot acht uur. Dus stoomden we volle vaart verder, van de Holendrecht naar de Waver, onder de Stokkelaarsbrug door de Winkel op, maar het werd steeds duidelijker dat we het niet zouden halen. Dus nog maar een joker ingezet en de sluiswachter gebeld of ie alsjeblieft nog even wilde wachten omdat onze bloedjes van kinderen anders vannacht zielig in de regen moesten slapen! Dat wilde hij wel en dus voeren we om half negen alsnog de Vinkeveense Plassen op, en om negen uur waren we bij onze kampplek en konden we beginnen aan het opzetten van de tenten en het koken van het avondeten. Dat ging voorspoedig en om even voor elven stond er dan ook een voedzame maaltijd op tafel. (Een deel van de wilde vaart vond dat wel laat en had zo'n honger. Moederskindjes!) Blijkbaar was iedereen toch wel moe van deze spannende dag, want iets meer dan 2 uur later lag vrijwel iedereen heerlijk te slapen.

De twee dagen daarna bleven we op de Vinkeveense Plassen en hebben we het lekker rustig aan gedaan. Er werd wat rondgezeild, een paar jongens huurden een motorbootje om daarmee de plassen onveilig te maken, we deden boodschappen in Vinkeveen, en toen de zon weer eens zijn gezicht liet zien durfde een enkeling het zelfs aan om een stukje te gaan zwemmen. Maar die rust was maar tijdelijk, want na twee dagen Vinkeveen werd het kamp weer opgebroken en trokken we verder naar de Westeinderplassen.