Leider af

Het is zover. Ik ben officieel Scouting-jeugdleider af. Ik heb er een beetje een dubbel gevoel over. Aan de ene kant is het een opluchting, want ik had toch steeds meer moeite om mezelf te motiveren. Aan de andere kant viel het me toch zwaar om afscheid te nemen van "mijn" kinderen.

Mijn afscheid ging gelukkig niet helemaal onopgemerkt voorbij. Van het bestuur kreeg ik een fles wijn (uiteraard!) en een ingelijst exemplaar van mijn inschrijfformulier van lang, lang geleden. (De groep heeft in ieder geval de ledenadministratie goed op orde!) Ook is me nog een foto beloofd van alle leden, maar die moet eerst nog wel worden gemaakt. Van de wilde vaart kreeg ik een fles wijn (uiteráárd!!), een kaart met hartverwarmende teksten als "ik zal je afwezigheid opmerken" ;-), een fotocollage met foto's van hen en mij, en als klap op de vuurpijl een nummer dat twee heren speciaal voor mij hadden gecomponeerd! Je eigen nummer, hoe koel is dat?! Het klinkt nog best goed ook!

Darryl & Victor - Ow Ron

En nu zal de groep het dus zonder mij moeten doen. Dat gaat ongetwijfeld wel lukken. Het lukt namelijk altijd. Over de jaren heb ik heel wat mensen zien stoppen als leiding bij de groep, meerdere keren heb ik me afgevraagd of het wel goed zou komen, en iedere keer stond er toch weer iemand op om het gat op te vullen. En zo zal ook ik (zélfs ik! :-p) uiteindelijk niet onmisbaar blijken te zijn.

Ik zal ongetwijfeld zo af en toe nog wel eens mijn gezicht laten zien bij de groep. Ik heb alweer toegezegd te zullen helpen bij het kerstkamp. Loslaten, nooit mijn sterkste kant geweest! Maar de komende tijd ga ik mijn zaterdagen voor de verandering eens Scouting-vrij doorbrengen. Wat zal ik eens gaan doen? Misschien is een vakantie wel een goed idee!