Nog 8 bedjes

Het is bijna zover. Nog 8 dagen te gaan en dan sta ik toch echt in mijn pinguïnpak mijn proefschrift te verdedigen! Ik heb nog even overwogen om - in ware kleuterschoolstijl - 8 bedjes op mijn krijtbord te tekenen en er iedere ochtend één weg te strepen, maar dat vergeet ik gegarandeerd toch. Dus tel ik die bedjes wel gewoon in mijn hoofd. Moet ik alleen oppassen dat ik daarbij niet in slaap val!

Het lijkt erop dat er nu helemaal niets meer mis kan gaan. Ruim 200 boekjes zijn verspreid, de receptie is bevestigd, de bemanning van de Pollux weet nog dat ik kom, en zelfs bij de Brakke Grond blijken ze de avond nog voor me te hebben vrijgehouden, terwijl ik toch al enige weken terug heb doorgegeven dat dat niet hoeft. De afgelopen dagen lijk ik het dan ook verdomd een beetje rustiger te krijgen!

Op zich zou ik me nu natuurlijk kunnen gaan bezighouden met het voorbereiden van de promotie zelf, maar ik heb eerlijkgezegd het gevoel alsof ik het hele proefschrift uit mijn hoofd zou kunnen voordragen. Ik kan me er dan ook werkelijk niet meer toe zetten om het boekje nu weer open te slaan. Misschien dat ik van het weekend alsnog zenuwachtig word en de boel ga doorlezen, maar waarschijnlijk ga ik gewoon dinsdag richting de Agnietenkapel en dan zie ik wel wat voor vragen er op me af komen. In het ergste geval kan ik altijd nog voor de Fokke & Sukke-aanpak kiezen. "Hooggeleerde opponens, dat is een bijzonder goede vraag. Waar ik helaas geen antwoord op kan geven."