So close and yet so far...

Jullie hebben al kunnen lezen wat mijn 15 favoriete cd's van 2006 waren, maar omdat je nu eenmaal nooit genoeg over muziek kunt praten, hier nog even een snelle opsomming (in alfabetische volgorde) van de 15 cd's die de top 15 net niet haalden. Omdat ze net niet goed genoeg zijn, omdat ik er toevallig niet voor in de stemming was toen ik de top 15 opstelde, of omdat ik ze toendertijd simpelweg nog niet kende.

Band Of Horses - Everything All The Time Rustige indie rock. Denk The Shins, The Flaming Lips, Mercury Rev, Grandaddy. Een album waar het venijn voor de verandering eens in de staart zit.

El Pino And The Volunteers - Molten City Americana uit het wilde westen. Van Nederland, wel te verstaan, want deze heren komen uit Rotterdam. Het sterke debuut is uitgekomen op het Excelsior-label. (Het zal eens niet!)

Five Horse Johnson - The Mystery Spot Bluesy stonerrock, waarbij er naast de gitaar een grote rol is weggelegd voor de mondharmonica.

The Fratellis - Costello Music De meest aanstekelijke en meezingbare plaat die uit Groot-Brittannië is gekomen sinds het debuut van de Kaiser Chiefs. Verwerken invloeden van tal van andere artiesten in hun muziek, al hoor je Elvis Costello er niet echt in terug.

Lilian Hak - Love's Victory March Mevrouw Hak begeleidt haar eigen stem met broeierige electronica. En dat levert een spannend geheel op.

Infadels - We Are Not The Infadels De meest dansbare rockplaat sinds, sinds... Tja, sinds wat eigenlijk?

Johan - THX JHN Neerlands hoop in bange dagen keert terug met alweer hun derde album (in 10 jaar tijd). En ook al is ie niet zo sterk als voorganger Pergola, het is niettemin een prachtplaat vol mooie tijdloze liedjes geworden.

Lemonheads - Lemonheads Na 10 jaar afwezigheid keert deze legendarische jaren 90-band terug aan het front en levert meteen een ontzettend lekker nieuw album af, dat maar niet gaat vervelen. Evan Dando klinkt nog even ongeïnteresseerd als toen, en in zijn geval is dat een positieve kwalificatie!

Lucky Fonz III - Lucky Fonz III Eigen beheer-debuut van deze singer/songwriter, die pasgeleden nog De Grote Prijs Van Nederland won. Men zegt dat ie een beetje klinkt als Bob Dylan, en als dylanalfabeet neem ik dat dan maar aan. Hoe dan ook een indrukwekkend debuut.

My Brightest Diamond - Bring Me The Workhorse My Brightest Diamond is het pseudoniem van singer/songwriter Shara Worden, die met dit album haar debuut aflevert. Het is een spannende plaat geworden, waarop ze theatrale muziek vermengt met invloeden variërend van rock tot opera.

Pearl Jam - Pearl Jam De illusie dat Pearl Jam ooit weer eens een plaat gaat maken van het niveau Ten of Vs heb ik allang opgegeven. Maar dat neemt niet weg dat deze band nog altijd goede muziek produceert. En dit album is misschien wel het beste dat ze hebben gemaakt sinds de hoogtijdagen.

Josh Ritter - The Animal Years Deze getalenteerde singer/songwriter keert terug met zijn meest ambitieuze album tot nu toe.

Sparks - Hello Young Lovers De gebroeders Mael scoorden met Sparks hun eerste hit in 1974. Ze lopen inmiddels dan ook tegen de 60, maar aan inspiratie ontbreekt het ze nog altijd niet. Dit album vol theatrale nummers, waarin piano, strijkers en de stem van Russell Mael de meest prominente rol opeisen, is een klein meesterwerkje. En het wordt nog gesierd door een van de leukste hoesontwerpen van het jaar ook!

Therapy? - One Cure Fits All Alweer het elfde album van deze heren, en nog altijd zien ze geen enkele reden om gas terug te nemen. De eventuele concurrentie wordt dan ook weer vakkundig weggeblazen op deze plaat, waarop de nummers wat langer uitgesponnen zijn dan op de directe voorgangers en het tegendraadse drumwerk weer de prominente plaats heeft gekregen die het verdient.

M. Ward - Post-War Lo-fi americana van deze minstreel uit Californië. Een bijzonder afwisselend album vol sterke nummers die maar niet uit je hoofd gaan.