Een bakbeest van een motor

Al ruim drie jaar werk ik nu voor een bedrijf dat smeerolie ontwikkelt voor de grootste motoren in de wereld, maar nog nooit had ik zo'n motor in het echt gezien. Tot vandaag. Vanmiddag stapte ik voor het eerst van mijn leven aan boord van een Ultra Large Crude Carrier, een van de grootste schepen die rondvaart over de zeven zeeën! 330 meter lang, 60 meter breed en in staat om meer dan 300.000 ton ruwe olie te vervoeren. Deze schepen kunnen maar in een zeer beperkt aantal havens in de wereld aanmeren, en gelukkig voor mij is Rotterdam er daar een van.

Toen we arriveerden was het schip al een aardig eind op weg met het lossen van zijn lading, en hoe leger het schip wordt hoe hoger het in het water komt te liggen. Op de kant naast het schip staat een toren met trappen en steeds als het schip weer een stuk verder omhoog is gekomen wordt de loopplank naar een hoger platform op de toren verplaatst. We moesten dan ook een flink aantal trappen op voordat we aan dek konden. Er volgde nog een flinke wandeling over het dek naar de opbouw, een ritje in de lift terug naar beneden, en toen stonden we oog in oog met datgene waarvoor we gekomen waren: de hoofdmotor!

Dit enorme schip wordt namelijk aangedreven door één enkele 6-cylinder motor. Om met zo weinig cylinders toch het benodigde vermogen te halen hebben ze ze dan maar flink groot gemaakt, en iedere zuiger is dan ook 90 cm in doorsnee. Het resultaat is een motor die 12 meter lang, 10 meter breed en 15 meter hoog is, en zo'n 45.000 pk aan vermogen levert. Helaas (voor mij, niet voor de mensen die in de machinekamer werken) is er op vier niveaus een dek tegen de motor aangebouwd, waardoor je er steeds maar een deel van kunt zien. Uiteraard geeft het feit dat je op vier verdiepingen moet zijn om de hele motor te bekijken al aan hoe groot ie is, maar het zou volgens mij nog een stuk indrukwekkender zijn als je het monster in zijn geheel zou kunnen aanschouwen! Het plaatje hierboven geeft aan wat je dan ongeveer te zien zou krijgen.

Na de machinekamer mochten we ook nog even een kijkje nemen op de brug. De brug heeft aan drie kanten ramen en je hebt van daar uit dan ook goed zicht op wat er voor en naast het schip en op het dek allemaal gebeurt. Wat er achter het schip gebeurt kun je niet zien, maar gelukkig vaart een schip als dit ook niet vaak achteruit. Als iemand me een appartement zou aanbieden met ramen rondom en zo'n uitzicht zou ik ervoor tekenen, maar helaas voor de stuurman ziet hij er doorgaans waarschijnlijk alleen heel veel water door.

Alles bij elkaar een mooie ervaring. Ik denk niet dat ik er betere smeerolie door ga ontwikkelen, maar het is toch leuk om een keer te zien waar de producten die je ontwikkelt uiteindelijk terechtkomen. (Of terecht gaan komen, want ik heb nog altijd geen product ontwikkelt dat ook commercieel in gebruik is genomen. Maar voor 2011 staan de sterren gunstig...)