26 december 2009

Dromen van een witte kerst

We zouden dit jaar voor het eerst in lange tijd weer een witte kerst krijgen. Ik moet zeggen, het valt me een beetje tegen. Als ik uit het raam kijk zie ik her en der nog wel wat witte smurrie, maar sneeuw durf ik dat nauwelijks te noemen. Het grasveld voor mijn huis is alweer grotendeels sneeuwvrij, op één plek na waar de grootste sneeuwpop uit de buurt stond (een indrukwekkend geval was dat).

Nee, dan vorig weekend. De hele dag sneeuwstormen, overal een witte laag op, onbegaanbare wegen. En uitgerekend dat weekend hadden vrienden van mij uitgezocht om te gaan verhuizen van Diemen naar Krommenie! Voor het leeghalen van het huis maakt het weer natuurlijk allemaal niet zoveel uit. Hooguit krijg je het een beetje koud als je buiten spullen in de vrachtwagen staat te laden. Maar dan heb ik altijd nog liever sneeuw dan regen.

Andere koek werd het toen we op weg gingen naar Krommenie. Slecht zicht, gladde wegen en overal sneeuwschuivers & strooiwagens die wanhopig probeerden een al dit natuurgeweld het hoofd te bieden. Gelukkig blijkt de Nederlandse automobilist op zulke momenten verstandig, want iedereen reed netjes 60-70 km/uur op de snelweg over de banen die (grotendeels) sneeuwvrij waren. Nou ja, bijna iedereen. Eén jongen snapte niet dat het allemaal zo langzaam moest gaan en besloot met ruim 100 km/uur de hele rij auto's in te halen over baan die wel vol lag met sneeuw. Erg ver kwam ie niet. Net nadat hij ons had ingehaald raakte hij in een slip, ramde de vangrail, kwam terug op de weg, ramde de vangrail nog een keer en schoot vervolgens de weg over en tegen een andere auto aan. Ondertussen was ie gelukkig wel het grootste deel van zijn snelheid kwijt, en beide bestuurders kwamen er dan ook zonder verwondingen vanaf. We hebben nog geholpen de auto van de snelheidsduivel aan de kant te duwen, hebben de brokstukken van zijn voorkant van de weg gehaald en zijn toen maar weer verder gereden.

Gelukkig bleken in het verhuisteam alleen maar verstandige mensen te zitten en iedereen is dan ook veilig van Diemen naar Krommenie weer naar Diemen en weer naar Krommenie gekomen zonder ongelukken. Het huis in Diemen is leeg, dat in Krommenie staat vol met dozen en het verhuisteam kan dus terugkijken op een geslaagde missie. I love it when a plan comes together! Desalniettemin, de volgende verhuizing in het voorjaar, graag.

2 opmerkingen:

Pablo Meegdes zei

U vraagt wij verhuizen -eerste weekend van mei.

Jeran zei

I'm driving home to Krommenie, can't wait to see their faces!