Freedom!

Het is af. Het heeft een paar vrije dagen gekost, maar op mijn harde schijf staat nu een PDF met daarin de definitieve versie van mijn proefschrift. 14 MB keiharde wetenschap! De afgelopen dagen ben ik bezig geweest met duizend-en-één kleine correcties, zoals het gelijktrekken van de benamingen van de kopjes in de diverse hoofdstukken, het controleren of ik wel alle afkortingen had verklaard, het aanpassen van de figuren zodat ik nu schuine mu's heb in plaats van rechte mu's, en nog veel meer van dit soort dingetjes die ieder voor zich niks voorstellen, maar alles bij elkaar toch best veel tijd in beslag nemen.

Ook heb ik nog een aantal wat grotere klussen geklaard. Ik heb mijn samenvatting vertaald naar het Nederlands (ongelofelijk van hoeveel technische termen je de Nederlandse vertaling eigenlijk niet weet!), het dankwoord geschreven en de diverse hoofdstukken samengevoegd tot één document. Dat laatste had nog best wat voeten in de aarde. Want ook al had ik alle hoofdstukken opgemaakt met behulp van hetzelfde sjabloon, toch wist Word er weer regelmatig een zootje van te maken! Met name bij het nummeren van de kopjes weigerde Word te doen wat ik wilde, en uiteindelijk heb ik uit pure wanhoop de automatische nummering dan ook maar uitgezet en de hele handel opnieuw genummerd met de hand. Ook heb ik een besluit genomen over welke foto ik op de voorkant ga zetten, en dat zonder dat ik een muntje heb hoeven opgooien! De cover die je hierboven ziet is het dus niet geworden.

Ik ga er nu nog even een nachtje op slapen en kijken of ik me morgenochtend ineens realiseer dat ik iets heel belangrijks vergeten ben. Zo niet, dan gaat de hele handel morgen naar de drukker en zitten mijn proefschriftschrijfdagen er definitief op. Dan alleen nog maar hopen dat alles bij de drukker goed gaat. Het testbestand met acht pagina's uit mijn proefschrift was in orde, dus ik ga ervan uit dat het definitieve bestand ook geen problemen gaat geven. En ik heb de omslag en de uitnodiging al helemaal ontworpen, dus het enige wat ze bij de drukker nog hoeven te doen is mijn ontwerpen reproduceren op zo'n manier dat ze de hele handel ook daadwerkelijk fatsoenlijk kunnen drukken. Het lijkt me dus dat er weinig mis kan gaan, maar je weet het natuurlijk nooit...

Voor het eerst in weken heb ik weer een gevoel van rust over me. Ik voel me moe, maar het is geen jezus-wat-is-het-alweer-laat-ik-wil-eigenlijk-naar-bed-maar-ik-moet-nog-zoveel-doen-moeheid, het is de tevreden vermoeidheid van iemand die weet dat ie net een mooie prestatie heeft neergezet! En nu op naar 15 april. Kom maar op met die vragen. Ik kan ze hebben!